Πώς να κάνετε τα παιδιά να πουν την αλήθεια χωρίς φόβο
Είναι μια σκηνή που κάθε γονιός έχει ζήσει. Μπαίνετε στο σαλόνι, βλέπετε το βάζο σπασμένο στο πάτωμα και ρωτάτε: «Ποιος το έκανε αυτό;». Το παιδί σας, με τα μάτια ορθάνοιχτα, απαντά: «Δεν ξέρω, ίσως ήταν ο γάτος!». Ξέρετε ότι δεν έχετε γάτα.
Το ψέμα είναι ένα φυσιολογικό κομμάτι της ανάπτυξης των παιδιών, αλλά αυτό δεν το κάνει λιγότερο απογοητευτικό για τους γονείς. Συχνά, τα παιδιά δεν λένε ψέματα επειδή είναι «κακά» ή «δόλια», αλλά επειδή φοβούνται την αντίδρασή μας. Φοβούνται την τιμωρία, την απογοήτευση ή τις φωνές. Αν θέλουμε να μεγαλώσουμε ειλικρινή παιδιά, πρέπει να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον ασφάλειας, όχι φόβου.
Ακολουθούν μερικές αποτελεσματικές στρατηγικές για να ενθαρρύνετε την ειλικρίνεια στο σπίτι σας.
Μείνετε ψύχραιμοι όταν ανακαλύπτετε την αλήθεια
Η πρώτη σας αντίδραση είναι καθοριστική. Αν, όταν το παιδί παραδεχτεί ένα λάθος, εσείς εκραγείτε από θυμό, το μάθημα που παίρνει το παιδί δεν είναι «δεν πρέπει να κάνω ζημιές». Το μάθημα είναι «δεν πρέπει να λέω την αλήθεια στη μαμά ή τον μπαμπά γιατί θα φωνάζουν».
Προσπαθήστε να πάρετε μια βαθιά ανάσα. Όταν προσεγγίζετε την κατάσταση με ηρεμία, το παιδί νιώθει ασφαλές να μιλήσει. Μπορείτε να πείτε: «Βλέπω ότι έσπασε το βάζο. Στεναχωρήθηκα γιατί ήταν το αγαπημένο μου, αλλά χαίρομαι που μου λες την αλήθεια. Πάμε να δούμε πώς θα το μαζέψουμε».
Αποφύγετε τις παγίδες
Πολλές φορές, οι γονείς ρωτούν πράγματα που ήδη γνωρίζουν, στήνοντας ουσιαστικά μια «παγίδα» στο παιδί. Αν δείτε σοκολάτα στο πρόσωπό του, μην ρωτήσετε «Έφαγες γλυκό πριν το φαγητό;». Αυτή η ερώτηση ωθεί το παιδί σε θέση άμυνας και το δελεάζει να πει ψέματα για να γλιτώσει.
Αντιθέτως, δηλώστε αυτό που βλέπετε: «Βλέπω ότι έφαγες σοκολάτα. Είχαμε συμφωνήσει όχι γλυκά πριν το μεσημεριανό». Αυτό αφαιρεί την ανάγκη για ψέμα και μεταφέρει τη συζήτηση απευθείας στον κανόνα που παραβιάστηκε και τη λύση του.
