Όταν αφήνουμε το παιδί να δοκιμάσει κάτι μόνο του, του χαρίζουμε κάτι πολύ περισσότερο από μια πρακτική δεξιότητα. Του δίνουμε χώρο να νιώσει ικανό και να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό του.
Βήμα βήμα προς την ανεξαρτησία
Από πολύ μικρό, το παιδί θέλει να δοκιμάσει: να ντυθεί, να φάει, να κουβαλήσει κάτι. Στην προσχολική ηλικία, το “μόνος μου!” είναι έκφραση ενθουσιασμού και ανάγκης. Στο Δημοτικό, μετατρέπεται σε υπευθυνότητα: τα παιδιά οργανώνουν την τσάντα τους, φροντίζουν προσωπικά τους αντικείμενα και θέλουν να συμβάλουν στο σπίτι. Στην εφηβεία, η αυτονομία είναι τρόπος να ορίσουν την ταυτότητά τους, να πάρουν αποφάσεις, να οργανώσουν χρόνο και χώρο αλλά και να κάνουν λάθη που οδηγούν στη μάθηση.
Ξεκινάμε από κάτι μικρό
Σε κάθε ηλικία, η πορεία προς την ανεξαρτησία ξεκινά με μικρές πράξεις που συχνά περνούν απαρατήρητες… αλλά κρύβουν μέσα τους μεγάλες νίκες. Το παιδί δεν χρειάζεται να κάνει κάτι τέλεια, ούτε να αποδείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει σε όλα. Χρειάζεται μονάχα να του δώσουμε χώρο να προσπαθήσει με κάτι μικρό.
Παραδείγματα από την καθημερινότητα
• Η 5χρονη Νεφέλη βάζει το πιάτο της στο τραπέζι κάθε πρωί μόνη της. • Ο 7χρονος Πάνος διπλώνει τις κάλτσες του και τις τακτοποιεί στο συρτάρι. • Η μικρή Ιωάννα αναλαμβάνει να ξεσκονίσει το τραπεζάκι του σαλονιού. • Ο Μάριος ετοιμάζει το σνακ του για το σχολείο με λίγη καθοδήγηση από τη μαμά. Μικρές πράξεις, μεγάλες νίκες!
Ο ρόλος του γονέα
Δεν κάνουμε τα πάντα για το παιδί αλλά δεν το αφήνουμε και μόνο του. Δίνουμε επιλογές, καθοδήγηση, ανατροφοδότηση. Και κυρίως: εμπιστοσύνη. Όταν κάνουμε πίσω (λίγο), το παιδί βρίσκει χώρο να σταθεί (πολύ).
5 μικρές συμβουλές για να ενισχύσετε την αυτονομία του παιδιού σας
- Δώστε χρόνο και αντέξτε την αργοπορία. Όταν το παιδί δοκιμάζει κάτι μόνο του, θα πάρει περισσότερο χρόνο. Αν το διακόψουμε για να το «κάνουμε πιο γρήγορα», του στερούμε την ευκαιρία να μάθει.
